يادمون رفته گاهي با صداي بلند فكر كنيم؛ توي وسيله نقليه عمومي با بغل دستي مون حرف بزنيم و بخنديم؛ گاهي شعري را زير لب زمزمه كنيم.
اين روزها حتي آواز را هم بسته بندي شده و آماده از مغازه تهيه مي‌كنيم. البته نه هميشه بهداشتي …

آدم تنهاست

9 نظر در مورد “آدم تنهاست

  • ۱۰ اردیبهشت ۱۳۸۸ در ۷:۱۰ ق.ظ
    لینک ثابت

    با سلام
    به جای ادم تنهاست بهتر بود می نوشتید ادم زیادی تنهاست چون تهایی هم به مقدار کمش خوبه
    “پرتابل”التماس دعا…

    پاسخ
  • ۱۱ اردیبهشت ۱۳۸۸ در ۱۱:۳۲ ق.ظ
    لینک ثابت

    اخوي سلام
    با اجازه عكس شهيد گمنامت رو بلند كرديم و در وبلاگمان قرار داديم.
    (مشتاق ديدار اخوي)
    يا علي

    پاسخ
  • ۱۳ اردیبهشت ۱۳۸۸ در ۵:۵۶ ق.ظ
    لینک ثابت

    بدتر از همه اينكه گاهي (بخونيد اكثر اوقات)، يادمون ميره كه به آسمان نگاه كنيم!
    .
    .
    حقيقت اومدم واسه آرزوي توفيق براي يه معلم. هرچند روز معلم ديروز بود و شايد آشناييِ خاصي نباشه اما دوست داشتم كه براي اين چند نفر معلمي كه تو این وبلاگستان میشناسم يادداشتي بذارم.
    خداوند توفیقتان دهد در این امري که در ادامه رسالت انبیاء ست.

    پاسخ
  • ۱۸ اردیبهشت ۱۳۸۸ در ۱۱:۲۹ ق.ظ
    لینک ثابت

    سلام
    آمدم تا شاید آخرین نفری باشم که روز معلم را به شما تبریک می گوید.
    !!!!!!!!روزتان مبارک!!!!!!!!

    پاسخ
  • ۲۰ اردیبهشت ۱۳۸۸ در ۱۰:۲۲ ق.ظ
    لینک ثابت

    ای کاش می شد، از بلند فکر کردم می ترسم، شايد هم خجالت می کشم، نمی دونم…

    پاسخ
  • ۲۸ اردیبهشت ۱۳۸۸ در ۴:۲۰ ق.ظ
    لینک ثابت

    سلام…
    نه!!!!!
    خیلی تکون دهنده است!
    مبارک باشه به هر حال!

    پاسخ
  • ۱ خرداد ۱۳۸۸ در ۱۱:۲۸ ق.ظ
    لینک ثابت

    چقدر دلم برای کویر تنگ شده بود…
    چقدر سخته…

    پاسخ

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شش − 6 =