معلم بايد هميشه به آينده‌ي تمام دانش‌آموزانش
اميدوار باشد. اگر تصورش اين باشد كه از دست
رفته‌اند، براي به كمال رسيدن آنان، تلاش نخواهد كرد.

ششم

11 نظر در مورد “ششم

  • ۵ شهریور ۱۳۸۷ در ۳:۲۵ ق.ظ
    لینک ثابت

    معلم بودن عشق مي خواد. معلمي توفيق. اي كاش لياقتش رو داشته باشم.
    يا علي.

    پاسخ
  • ۹ شهریور ۱۳۸۷ در ۴:۱۹ ق.ظ
    لینک ثابت

    سلام
    امیدوارم حالتان خوب باشد درباره ی مطلبتان هم با این که معلم نیستم ولی قبولش دارم
    التماس دعا ، پرتابل…

    پاسخ
  • ۱۱ شهریور ۱۳۸۷ در ۹:۵۵ ب.ظ
    لینک ثابت

    سلام.
    آقا ما بشاگرد رفتیم ها !!
    جای شما خالی. واقعا عالی بود !!

    پاسخ
  • ۱۲ شهریور ۱۳۸۷ در ۱۱:۰۷ ب.ظ
    لینک ثابت

    با سلام از این که دوباره مزاحمتون میشم معذرت می خوام فقط خواستم بگم حولول ماه مبارک رمضان بر شما مبارک باشه
    التماس دعا …

    پاسخ
  • ۱۵ شهریور ۱۳۸۷ در ۱۰:۴۵ ب.ظ
    لینک ثابت

    با عرض سلام و احترام:
    معلم امیدش را از خدا می خواهد تا اینگونه چراغ راه باشد…
    خدا خیرت دهد.
    ایام به کام و موفق باشید.

    پاسخ
  • ۱۶ شهریور ۱۳۸۷ در ۵:۵۶ ق.ظ
    لینک ثابت

    سلام.
    قراره یکشنبه ها یه ساعت قبل افطار بریم الزهراء(س) جلسه قرآن و افطاری. نیم ساعت اول جلسه با بچه ها مشترکه و نیم ساعت بعد خودمون بشینیم دور هم. پایه بودی بیا.
    نمیشه رضوان رو بدون اساسنامه و مقدمه آنچنانی دوباره راه بندازیم؟
    یا علی

    پاسخ
  • ۱۸ شهریور ۱۳۸۷ در ۷:۰۰ ق.ظ
    لینک ثابت

    vaghti ino gozashtam goftam shoma biyayd mifahmid vali chand vaghte hale neveshtan nadara yani bish az 2 mah .baz ham mamnoon ke ba hozooretoon ma ro delgarm mikonid

    پاسخ

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

12 − سه =