بی ستاره

اگر در زندگي ستاره اي
داشته باشيم، قطعا ستاره ي من در « تهران بزرگ » نيست.

تهران حتي به اندازه ي بازاري هايش هم ستاره ندارد.

در تهران به خيلي ها مثل من ستاره اي نمي
رسد.

ستاره ي من جايي است كه اگر دست بلند كني، دستت آغشته به آسمان مي شود.

تهران؛ شهري بي ستاره

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

21 دیدگاه دربارهٔ «بی ستاره»

  1. با عرض سلام و احترام : آسمان تهران به هیچ کس وصال نمی دهد حتی آنهایی که ادعای تهرانیتشان گوش خودشان را هم کر کرده است…. آسمانی آبی و پر صفا آرزویم است… به مانند همیشه لذت وافر بردم…ممنون… ایام به کام و موفق باشید.

  2. yeki migoft: donbale asmun bi ghobar o saaf nabagard ……. dastet ro tu asemun delet boland kon ye lahze cheshmaht ro beband unvaght mibinim vasate hamin tehrane khodemun ( hatta kenare parking tabaghatiye sare khiyabun fatemi ba un namayeshgare aludegi hava ) mishe az beyne ye alame setare yeduna ro tu moshtet begiri va hatta ruye cheshmhat bezari ….ta khodam hesesh nakarde boodam harfesh ro bavar nadashtam .

  3. از طهران چه مي داني خوشگل من ؟
    بزرگي گفت روزش را ديدي بيا تا من شبش را نشانت بدهم. من ترسيدم. ولي راست مي گفت. طهران ستاره باران است. براي اما ما بلد نيستيم ، نمي دانيم ، چطوري ميشه دنبالشان گشت، چطوري مي شه وقتي پيداشون كرد از دستشان نداد. و اگر از بي ستارگي طهران مي نالي من براي از دست دادن ستاره ها ماتم دارم.
    روحت شاد آميرزا اسماعيل خان دولابي

  4. آخ گل گفتي ما كه مي ريم مدرسه سياه برميگرديم تو خونه، آقا كاظم خيلي وقته تو وبلاگ ما نيومديد اگه مايليد وبلاگ من رو با نام فقط خداست كه مي ماند لينك كنيد و من هم لينك شما رو ميزارم .
    يا حق

پیمایش به بالا