این روزها، خیلی اتفاقات عجیب و غریب افتاده و لایه های مختلفی هم در این اتفاقات دیده می شود. دوستانی که مرا می شناسند می دانند که آدمی نیستم که طرفدار گروه یا شخص خاصی باشم. تنها کسی که حرفش را قبول دارم و به او اعتماد دارم رهبر است. نظر دیگران را هم وقتی قبول دارم که با عقل ناقصم جور در بیاید و مخالف نظر رهبرم هم نباشد. پس می توانید تا حدودی حدس بزنید که در این شرایط چه موضعی ممکن است داشته باشم. البته مطمئنم دوستانی که موضع حزبی و سیاسی و یکسویه دارند، اصلا نمیتوانند حدس بزنند!
اما با تمام این حرفها نمی نشینم و بی خبر از همه جا به کسی فحش بدهم یا کسی را تا سقف آسمان بالا ببرم. چون طرفدار گروه یا شخص خاصی نیستم (قبلا هم عرض شد)
به نظر من این روزها وظیفه ی ما این است که با فکر و هوشیاری تمام تحرکات را از همه جا و همه کس دنبال کنیم و نه به شایعات توجه کنیم نه به جوسازی های غیر مستند و نه به تبلیغات یکسویه ای که خیلی جاها هست.
هیچ اقدام خودسرانه و خلاف قانون و خود برتر بینی (از طرف هر کسی که میخواهد باشد) را هم قبول ندارم و معتقدم باید عاقل و متفکر، منتظر باشیم تا رهبر دستور دهد.

همین

خدا کند اولی الالباب باشم
برچسب گذاری شده در:

3 نظر در مورد “خدا کند اولی الالباب باشم

  • ۳ آذر ۱۳۸۸ در ۲:۵۳ ب٫ظ
    لینک ثابت

    سلام
    واقعا چرا باید نظر رهبری رو کاملا صحیح بدانیم و قبول کنیم؟

    پاسخ
  • ۴ آذر ۱۳۸۸ در ۱۱:۰۲ ق٫ظ
    لینک ثابت

    سلام برادر!

    سال های سال است منتظر چنین روزی بودیم. روزی که در بلا و خطر گوش به فرمان رهبر باشیم. والا در بیست سال گذشته پیرو ظاهری رهبر بودن که کاری نداشت. هزینه ای هم نداشت. خرجش چهار تا پوستر بود و ردیف کردن اباطیل ریاکارانه.

    خیلی خوشحالم که بالاخره مجبور شدیم در شرایط فتنه گون خودمان را محک بزنیم که چند مره حلاجیم.

    نگران اطرافیان مذبذب و مردد و معطلت نباش. خدا اگر بخواهد همه را هدایت می کند.
    باید از اولی الابصار بود.

    یاعلی

    پاسخ
  • ۵ آذر ۱۳۸۸ در ۱۲:۰۰ ب٫ظ
    لینک ثابت

    سلام مجدد، سوال من استفهام انکاری نبود بلکه واقعا ازت سوال داشتم. خوشحال میشم جواب بدی.

    پاسخ

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

پنج × 3 =