خدا تنهاست



چند ماه پيش، تيم ملي خيلي چيزها داشت. حمايت 70 ميليون مردم ايران رو داشت. کلي
سرود که به اميد پيروزي هاش ساخته شده بود، داشت. حمايت ايرانيان تمام عالم رو
داشت. دعاي خير همراهش داشت. غرور هم داشت. اما اميد نداشت. شک دارم که توکل داشت
يا نه. اما از نتيجه ها مي تونم اين برداشت رو کنم که « خدا نداشت » و همين
کافيه که تنها باشي و موفق نباشي.

 حزب
الله لبنان تنهاست. فکر مي کنيد ايران داره؟ يا کشورهاي عربي داره؟ يا سيستم هاي
پيشرفته نظامي داره؟ هيچ کدوم از اين ها رو نداره. اما « خدا داره » و همين
کافيه که تنها نباشي و پيروز باشي.

خدا
تنهاست اما بنده هايش نه.
فقط کافيست اين را بدانند تا شکست معني نداشته باشد.

 


يادداشت  هاي مرتبط:

 

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

17 دیدگاه دربارهٔ «خدا تنهاست»

  1. قبول دارم، اما خيلي به نتيجه گرفتن ربطي نداره!
    منظورم اينه که دليل نمي شه اگر فقط و فقط خدا را داشته باشند پيروز باشند البته آن پيروزي که “ما” منظورمان است …

  2. سلام . اولين باره ميام پيشت . دلم حسابي گرفته بود . با خوندن مطالبت سرحال اومدم . مفيديام آدم حسابي دارن . به مام يه کم ياد بده . راستي خانه دوست کجاست ؟ صبرا ، شتيلا ، …

  3. چقدر آسمانيش ميکنيد اين ايرادي هست که هميشه بر يک سري از انسانها ميگيرم(البته اين فقط نظر منه!)
    جالب بود تو عکسها يک صحنه از اسرائيليها ديدم عين همين بچه حزب اللهي هاي خودمون يک جور پارچه چفيه مانند انداخته بودند دور سرشان تورات بود فکر کنم ميخواندندو گريه ميکردند!
    آنها هم براي خدا ميجنگند همانطور که عراق هم در جنگش با ايران کشته هاي خود را شهيد خواند ايران هم. قطعا لبناني ها کشته هاي خود را شهيد ميخوانند اسرائيلي ها هم يک چيزي دارند!
    هر دو طرف خود را خوب از ديد خدا ميدانند!
    خدا کدام طرفي هست؟
    قطعا آنها هم در فکر خود خدا دارند!
    پس خدا با همه هست؟
    پس کو شر؟
    کو خير؟
    لعنت!

پیمایش به بالا