دوزیستی

گاهي خواسته يا ناخواسته، مجبور مي‌شويم دوزيستي پيشه كنيم.

چند سال اخير زندگي شغلي من هم به دو زيستي گذشته
است. اين سال‌ها هميشه در بيش از يك مدرسه كار و تدريس كرده‌ام. اين دوزيستي هم خوبي دارد و هم دردسر.

نيمه وقت شدن در همه‌ي مجموعه‌هايي كه فعاليت مي‌كنم،
هماهنگي مشكل و تداخل برنامه‌هاي خاص مدارس مختلف (مثل مراسم و اردوها) و يادگرفتن
تعداد بيشماري اسم و قيافه از بزرگ‌ترين مشكلات دوزيستي در معلمي است.

اما خوبي‌هاي دوزيست بودن به دردسرهايش مي‌ارزد.

وقتي دوزيست باشي، تجربه‌ي دو يا چند سال را در يك
سال به دست مي‌آوري. با چند گروه و چند نوع سليقه برخورد مي‌كني. در يك محيط ثابت
غرق نمي‌شوي كه معضلات برايت عادت شود و خيلي خوبي هاي ديگري كه وادارم كرده هنوز
دو زيست بمانم.

دو هفته زندگي اردويي در اصفهان با سه اردوي متفاوت، تجربه‌هاي بسياري برايم به سوغات آورد كه بعدها بيشتر در موردش خواهم نوشت …


آقاي قديم و حاج امير يعقوبي - نقش جهان

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

14 دیدگاه دربارهٔ «دوزیستی»

  1. دوزیستی خوب است، چونکه می توانی هم در آب بمانی و هم در خشکی،
    البته یک مرحله بعد از آن نیم زیستی است، نیمی را باشی و نیم دیگر را نه، کلاً هیچ جا نباشی!

  2. با عرض سلام و احترام:
    در این شرایط اقتصادی دو زیست بودن بهتر از چند زیست بودن است!
    نیت عرض ادب و بهرمندی از مواهب قلم توانایتان بود.
    ایام به کام و موفق باشید.

  3. سلام آقای احمدزاده
    شناختید؟
    من بازم آمدم ولی این بار جدیدتر
    قیمت یه روز بارونی چنده؟
    خوشحالم می کنید به وبلاگم سری بزنید.
    برادر کوچکترتان – امین

  4. با سلام
    اگر از یه تیکه از مداحی آقای یعقوبی ویا عکس و یا آدرس سایت ایشون رو توی وبتون بذارید حتما سایت پر بیننده خواهید داشت.
    غریبه ای آشنا

  5. سلام علیکم آقا سایت زدید به ما نگفتی ، ما هم سربه راه شدیم دیگه کار بد نمیکنیم،در بسیج در راه امام زمان(عج) کار فرهنگی می کنیم ، جالب بود برام

پیمایش به بالا