این روزهای دلسرد کننده

عالم و آدم خبردارند که امسال، مدیرمان با مدیر دبیرستان عوض شد. با اینکه با سید از قدیم دوستی و رفاقت داشته ایم، اما نگرانم که راهنمایی هم مثل دبیرستان اداری شود و یادمان برود که مدرسه فقط سازمان خشک و خالی نیست که با سامان دهی روال ها و بروکراسی و ورک فلو چیدن، بشود سربلندش کرد.

همین دبیرستان خودمان، چند سالی بود از نظر تعدد نیرو و سازماندهی این همه نیرو، مثال زدنی شده بود. جمع کردنش هم دید و سواد مدیریتی می خواست که انصافا سید دارد؛ اما خروجی اش خیلی مثال زدنی نیست و رقبا هم این را فهمیده اند و مردم هم به مرور می فهمند.

مدیریت مدرسه کار خیلی سختی است. اینکه مدیر باشی اما افکار مدیریتی ات در مقابل افکار تربیتی زانو بزند و کمتر اداره ی سازمان را ببینی، کار هر کسی نیست.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

1 دیدگاه دربارهٔ «این روزهای دلسرد کننده»

پیمایش به بالا