سال هشتاد و هشت برای همه ی مردم ایران پر تب و تاب بود، برای من بیشتر.
در این سال لجبازی و خباثت آدم های کم تحمل و صبر آدم های آینده نگر در هر جا مشهود بود. از بی فکری آدم های بافکر تا اسیر شایعه نشدن آدم های عامی؛ از دلسوزی آدم های بی ربط تا سنگ اندازی آدم های با ربط … از مردمی که رسانه ها گفتند تا مردمی که در خیابان حرف خود را زدند. اگر یک لحظه چشم باز می کردی فهم و درک را از جوزدگی و بی خبری و رسانه زدگی تشخیص می دادی … در یک کلام سال مردم فریبی رسانه ای بود انگار. اما از همه ی این حرف ها که بگذریم، سال پرمعنایی بود این سال هشتاد و هشت …
امیدوارم در سال هشتاد و نه، کمی بیشتر فکر کنیم و کمتر با طناب دیگران به چاه برویم.
نو روزتان پیروز
یه سر به بلاگم بزنید،نظرمو اونجا بخونید،طولانیه جا نمیشه!
سلام عیدتون مبارک
“پرتابل”التماس دعا….
سلام.
جمع بندی جالبی بود.
آمین