• بسم الله الرحمن الرحیم

یادداشت قدیم

… رجب … شعبان … رمضان.
تا حالا ۲۲ بار اين سکوي پرتاب به بي‌نهايت رو پشت سر گذاشتم و هر بار به دليلي با مغز رفته‌ام تو زمين سخت و سنگلاخ حيرت و حسرت.
بعضي وقت‌ها اينقدر حواسم به روزه گرفتن و ختم قرآن بوده که تا به خودم بيام، زير پام خالي شده و خودمو آخر سکو پيدا کردم و …
خيلي وقتا شده که آرزو کردم کاش عيد يه روز ديرتر ميومد و مي‌شد يه روز ديگه اوج گرفت. يا شب قدر اين‌قدر طولاني مي‌شد که …
اما هميشه ماه رمضان اومده و رفته و هر بار به دليلي …
اين ماه ها طول‌شون ثابته. يک ماه رجب؛ يک ماه شعبان و يک ماه هم ماه رمضان. اما تا دلت بخواد عرضشون نامحدوده. ديگه هنر ماست که از اين سکوي پرتاب صاف و بي دردسر بريم بالا – که احتمالا بيشتر خستگي يادمون مي‌مونه تا لذت – يا اين‌که براي بالارفتن بيشتر از عرض استفاده کنيم و با لذت اين ماه ها رو درک کنيم.
ماه رجب گذشت. ماه شعبان هم با اعياد مبارکش پيش رومونه. دعا کنيم که از ماه خدا غافل نمونيم.
التماس دعا

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *