• بسم الله الرحمن الرحیم

میان زمین و آسمان

تقويم رو باز کردم که مناسبت‌ها رو يادداشت کنم براي کار، دو صفحه که ورق زدم خشکم زد. نوشته بود شب قدر. موندم که چطور به همين زودي رسيديم به آخر ماه مبارک. مثل هميشه تموم شد اين ماه پربرکت.
شب قدر برتر است از هزار ماه. سرانگشتي که حساب کني ميشه حدود هشتاد و چهار سال و خرده‌اي! باز هم سرانگشتي حساب کني ميشه دقيقاً يک عمر.
کنار بزرگراه منتظر کسي بودم. کنار تابلوي « از سرعت خود بکاهيد. » آدم ها با سرعت از جلوي روم رد مي‌شدن و نه منو مي‌ديدن اون کنار نه تابلو به اون بزرگي رو. من هم سعي کردم اونا رو نبينم و به اين فکر کنم که کاش مي‌شد جلوي ماه مبارک و شب‌هاي قدر هم يه تابلو گذاشت که اينقدر با سرعت رد نشن.

کسي مي تونه بگه يه بار ديگه هم اين شب‌ها رو تجربه مي‌کنه؟
تو اين شباي عزيز اگه يادتون بود ياد ما هم باشيد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *