• بسم الله الرحمن الرحیم

فصل ها برای نسلی دیگر

چه کسي مي داند جنگ چيست؟ چه کسي مي داند فرود يک خمپاره قلب چند نفر را مي درد؟ چه کسي مي داند هر سوت خمپاره فردا به قطره ي اشکي بدل خواهد شد و اين اشک جگرهايي را خواهد سوزاند؟
کيست که بداند جنگ يعني سوختن، ويران شدن؛ آرامش مادري که فرزندش را همين الآن با لالايي گرمش در آغوش خود خوابانيده؛ نوري، صدايي، ريزش سقف خانه، و سرد شدن تن گرم کودک در قامت خميده ي مادر؟
کيست که بداند جنگ يعني ستم، يعني آتش، يعني خونين شدن جامه اي و سياه شدن جامه اي ديگر، يعني گريز به هرجا، هرجا که اين جا نباشد؛ يعني اضطراب که کودکم کجاست؟ جوانم کجاست؟ دخترم چه شد؟
به کدام گوشه ي تهران نشسته اي؟

حرمان حور

 

گفتن از ناديده ها سخت است و نیاز به حوصله و فکر فراوان دارد. مخصوصا اگر گفتن از جنگ باشد. اما گفتني ها را بايد گفت. به نظر شما دوره ي راهنمايي وقت مناسبي براي شنيدن اين گفتني‌ها است؟ اين گفتني ها را چطور بايد به دانش آموزان راهنمايي منتقل کرد؟

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *