• بسم الله الرحمن الرحیم

رسانه ملی

تلويزيون
(TV) جعبه‌اي است كه سال‌هاي سال است محيط خانواده‌ها را
به تسخير درآورده است. در اين سال‌ها صدا و سيماي ما هم فراز و نشيب زيادي
داشته‌است. با اين حال، قالب كلي برنامه‌ها تغيير زيادي نكرده‌است و مي توان
برنامه‌هاي رايج را دسته‌بندي كرد و نكاتي را به عنوان خصوصيات آن در سال‌هاي قبل
مشخص كرد، مانند اين نكات:

هر
لحظه‌اي كه تلويزيون را روشن كنيد، حداقل دو شبكه، برنامه سخنراني يا مصاحبه
انفرادي  پخش مي كنند. انگار تعريف برنامه علمي اين است كه يك استاد دعوت كنيم
و او مردم را آموزش دهد!


برنامه‌هايي كه براي درگذشت اهالي صدا و سيما تهيه مي‌شود، جزو پر سر و صدا ترين
برنامه‌هايي است كه بارها در طول روز هم تكرار مي‌شود؛ درست است كه مرگ دوستان سخت
است، اما بايد در نظر داشت كه رسانه ملي قرار است براي ملت باشد، نه تابلوي اعلانات
اهالي صدا و سيما. البته قبول دارم كه خيلي سخت است وسيله‌اي عمومي در اختيار انسان
باشد و نفع شخصي را در آن وارد نكند.

يكي از
نكات جالب برنامه‌هاي تلويزيون، مصاحبه با بازيگران و ورزشكاران است. بسيار
ديده‌ايم كه بازيگري يا ورزشكاري را دعوت كرده‌اند و درباره دلايل وجوب شركت در
انتخابات يا راهكار قهرماني تيم ملي در جام جهاني از اين بندگان خدا سؤال
نموده‌اند! كسي هم نمي‌پرسد مگر حيطه معلومات اين دوست عزيز، به اين مسائل ربطي
دارد. جالب تر اينجاست كه اين مهمانان نيز با تمام توان، به پاسخگويي مبادرت مي
ورزند و ابايي از ابراز نظر در مورد مسائلي كه تخصص‌شان نيست، ندارند.

به نظر
بنده، مجريان شبكه ملي، از جالب‌ترين عناصر برنامه‌هاي صدا و سيما هستند. بعضي از مجريان
جديد و جواني كه در اين عرصه قدم نهاده‌اند، به طرز بسيار تابلويي، شور جواني (از نوع خاصش) و
شيطنت‌هاي جوانان امروز در رفتار و گفتارشان موج مي زند؛ اما در ولادت‌ها و
شهادت‌ها و مناسبت‌هاي خاص، آنچنان رنگ عوض مي كنند كه گمان مي كنيم سال‌هاست مبلغ
و دلباخته تك‌تك ائمه و آرمان هاي انقلاب هستند.

تبليغات
صدا و سيما، بيشتر مردم را از موضوع زده مي كند تا راغب، نمونه‌اش هم تبليغات انتخابات اخير
كه به كودكانه‌ترين شكل ممكن و به شيوه تخريبي سعي در ترغيب مردم داشت. از معدود شيوه
جالب تبليغات انتخاباتي كه در اين دوره ديدم، شيوه غير مستقيم برنامه « مردم ايران
سلام » بود. كاش متوليان زحمت مي كشيدند و وقتي براي فكر كردن در نظر مي‌گرفتند و
راه‌هاي جديدتري براي تنوير افكار عمومي كشف مي كردند.

به هر
حال، با اينكه افراد بي‌سوادي مثل بنده هستند كه روزي نيم ساعت هم صرف ديدن اين
برنامه‌ها نمي‌كنند؛ اما تلويزيون دوست يا دشمني است كه نمي‌توان انكارش كرد.

اميدوارم
متخصصاني پيدا شوند كه بتوانند در لايه‌هاي فكري مسؤولان خوش‌فكر صدا و سيما وارد
شوند و كاري اساسي كنند. قبل از اينكه …

5 Comments:

  1. سلام.
    آقا یه برنامۀ سینما + سمبوسه برامون بذار. انقلاب به آهستگی نداشت.
    فردا هم یادت نره.
    یا علی

  2. سلام
    خوندم ولی نطری ندارم
    من که 95% اوقات سیم تی.وی ام رو پی.اس.تو ام وصله !
    خدانگهدار

  3. این را هم در مورد مجریان اضافه کنید:
    دقت در مجریان شبکه قرآن که بجز 4 یا 5 تاشان آدم می ماند اینها را با تور گرفته اند یا قلاب؟
    تازه صادر کردن مجریان به شبکه های دیگر هم هست!و
    مجریان جدید برنامه «یک روز نورانی»هم درشبکه قرآن دیدنی هستند

  4. خاله نرگس رو جا انداختي ها.
    —-
    من اگه دستم به جايي برسه، تو رو ميكنم رئيس صدا و سيما…

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *